Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

ΑΓΡΑΦΑ: ΔΥΟ ΜΠΑΣΚΕΤΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΠΑΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΟΤΑΝ ΑΓΑΠΑΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ!

Οι απότομες πλαγιές ,οι κατηφόρες και οι πέτρες δεν αποτελούν εμπόδιο όταν αγαπάς τον αθλητισμό και ειδικά το μπάσκετ!
Η μαγεία των βουνών ,οι μυρωδιές που φέρνει ο αέρας από κάθε λογής δένδρο και φυτό από όλες  τις γωνιές  των Αγράφων, όλα αυτά που σε κάνουν δηλαδή να ερωτοτροπείς με την φύση, φαίνεται ότι αποτελούν - η μάλλον αποτελούσαν αφού το γηπεδάκι φαίνεται εγκαταλελειμμένο- ιδανικά συστατικά για να πραγματοποιήσεις αυτό που αγαπάς χωρίς να βλέπεις εμπόδια ,φτιάχνοντας το τέλειο,όχι όπως το οριοθετεί η κοινωνία ,αλλά όπως το αντιλαμβάνονται και το θέλουν τα δικά σου μάτια..
Θυμάμαι 30-35 χρόνια πριν δεν μας ενδιέφερε πως θα παίζουμε ποδόσφαιρο, αλλά απλά να μπορούμε να παίζουμε ποδόσφαιρο!
Αρκούσε ένα μικρο πλάτωμα,δυο πέτρες για δοκάρια και κάτι που θα έμοιαζε με μπάλα αν τελικά δεν μπορούσαμε να την έχουμε και όλα ήταν έτοιμα για παιχνίδι!
Τι κι αν χάναμε ώρες από το παιχνίδι προσπαθώντας να βρούμε το αυτοσχέδιο τόπι,στις ρεματιές από τις δυνατές κλωτσιές μας;Τι κι αν ανοίγαμε τα κεφάλια μας όταν πέφταμε στα αγκωνάρια και τις πέτρες που ήταν διάσπαρτες στο γήπεδο;
Τι κι αν καταγρατσουνιομασταν από τα βάτα και τα πουρνάρια  για να φτάσουμε την μπάλα όταν έπεφτε στη ρεματιά;
Το γήπεδο μας ήταν τέλειο,και το παιχνίδι μας πάντα απολαυστικό!

Έτσι και στο μικρό χωρίο των Αγράφων "τα μοναχικά Καμάρια των Αγράφων"-όπως γράφει στην λεζάντα της φώτο ο συντάκτης του Ευρυτάνα ιχνηλάτη http://eyrytixn.blogspot.gr/ από όπου ανακαλύψαμε την φώτο,-  αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο για τους ρομαντικούς του αθλητισμού!Γιατί όταν αγαπάς αυτό που κάνεις τίποτα τελικά δεν στέκεται εμπόδιο!

Το πέτρινο προφίλ της "Ωραίας Κοιμωμένης" των Αγράφων!



Στα οροπέδια της σκληροτράχηλης Νιάλας!

ΔΙΑΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΟΤΑΜΟ ΖΕΡΒΑ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥ..

Όταν είσαι από χωριό δεν μπορείς να μην είσαι λάτρης της φύσης... και όταν λατρεύεις την φύση δεν έχεις αφήσει πέτρα όρθια και ραχούλα να μην την ανέβεις... και όταν ανέβεις στην πιο ψηλή κορφή αγναντεύεις με περηφάνια τον τόπο σου και μετράς σπιθαμή προς σπιθαμή όλα τα μέρη που περπάτησες.. χωριά, δρόμους, ράχες, ποτάμια... και μια και αναφέραμε τα ποτάμια, επιβάλλεται μια αναφορά στον ποταμό Ζέρβα.


Ο Ζέρβας ενώνει αρκετά Παρακαμπύλια χωριά, Πεντάκορφο, Κυπάρισσος, Ποταμούλα, Φραγκόσκαλα και την περίοδο της καπνοκαλιέργειας ήταν ζωτικής σημασίας για τα χωράφια των αγροτών της περιοχής. Εκτός όμως από τις αρδευτικές ιδιότητες του ποταμιού για τις ελάχιστες πλέον καλλιέργειες, ο ποταμός Ζέρβας αποτελεί μια ενδιαφέρουσα εξόρμηση για τους ''δράστες'' της περιπέτειας με στόχο το πέρασμα από τα ''Στενά''.

Τα στενά βρίσκονται ανάμεσα στην Ποταμούλα και το Μαλευρό, ονομάζονται έτσι γιατί χωρίζονται από δύο μεγάλα ισομερή βράχια, όπου περνάει ο ποταμός Ζέρβας  και συνεχίζει ως το γεφύρι της Φραγκόσκαλας ως τον Αχελώο ποταμό.


Η διαδρομή κατά μήκος του ποταμού Ζέρβα αποτελεί ξεχωριστή εμπειρία. Αμέτρητα, τεράστια πλατάνια, λυγαριές, αγριοκληματαριές, πηγές που αναβλύζουν κρύο νερό στις άκρες του ποταμιού και τα επιβλητικά βράχια μαγεύουν τον επισκέπτη! 




























Ειδικά στην περιοχή των Στενών, όπου οι τεράστιοι όγκοι των βράχων στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο σαν απο θαύμα, σχηματίζουν στενά περάσματα και μικρά σπήλαια. Τα πανύψηλα δέντρα,  το πλούσιο ριζικό σύστημα και οι γδαρμένοι κορμοί από τις ''κατεβασιές'' του νερού,  συνθέτουν ένα πρωτόγνωρο μαγευτικό τοπίο που προκαλεί δέος και θαυμασμό. 























































το στενό πέρασμα του νερού










 Φυσικά η διάβαση από τα Στενά γίνεται μόνο κολυμπώντας , κάτι που θα επιχειρήσουμε και θα καταγράψουμε στην επόμενη εξόρμηση...

Φεύγοντας, μέσα από τα άλλοτε γεμάτα καπνά χωράφια, το μάτι σου θα πέσει σίγουρα στα κουφάρια μιας εποχής, που θέλει τον Έλληνα να δαμάζει τα χωράφια του και όχι να αποτελούν μια ακόμα φορολογική επιβάρυνση...